A; A, Türk ve Sami alfabesinden birçok alfabenin ilk sesli
harfi. Kalın geniş-düz, orta damak seslisi. Eski Mısır, Sümer, Akad, Samilerden
kalma hiyeroglif sistemlerde A harfini gösteren birçok işaret vardı. Sami
hiyerogliflerinde öküzü A harfi işareti ile gösteriyorlardı. Bunlardan
Fenikeliler almışlar ve buna Alf, onlardan da İbraniler alarak Aleph (Alef)
demişlerdir. Arap dilinde “Elif”, Yunanca’da Alpha olmuştur. Sami alfabesi
ünsüz (konson) olduğu için A ünlüsü Arap dilinde hareke ile, yani fetha ile
gösterilir. Elif harfi ise tek ünlü harf olan hemzeden türemiştir. Araplardan
“Alpha” olarak Yunanlılar, onlardan da Romalılar almıştır.
Orhun-Yenisey, Uygur, Peçenek gibi eski Türklerin
kullandıkları alfabelerde, A harfi çeşitli şekillerde yazılmıştır.
Göktürk alfabesinde A harfi
şimdilerde kullandığımız alfabede bulunan Z harfine benzer. Göktürkler u harfi
kelime sonlarında mutlaka gösterilmiş, kelime içinde ise çok az kullanılmıştır.
Uygurlarda ise A harfi Arapçada olduğu gibi başta, sonda farklı yazılırdı.
Pehlevi olan bu yazı Arami aslından gelmektedir. Daha sonraki Uygurların
kullandığı Nasturii Manihai alfabeleride hep Arami asıllıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder